سوئیچ مجازی
سوئیچ مجازی، یک سوئیچ شبکه ی منطقی است که در سطح ناظر کار می‌کند.کارت‌های رابط شبکه (NICs[۱]) در یک سوئیچ مجازی شبیه‌سازی می‌شوند. بعضی از سوئیچهای مجازی هیچ رابط فیزیکی و اتصال به شبکه‌های فیزیکی ندارند. این نوع سوئیچ مجازی برای سرور‌های مجازی که نیازی به اتصال به شبکه فیزیکی ندارند استفاده می‌شود. سوئیچهای مجازی از طریق NIC های فیزیکی به شبکه فیزیکی متصل می‌شوند. یک پورت فیزیکی که برای اتصال یک سوئیچ مجازی به یک شبکه فیزیکی استفاده می‌شود، به یک پورت آپ لینک تبدیل می‌شود.
سوئیچ مجازی یک سوئیچ شبیه‌سازی شده است که برای ارائه شبکه به سرور‌های مجازی استفاده می‌شود. این سوئیچها از پورت‌های مجازی داخلی خود برای اتصال سرور‌های مجازی به یکدیگر یا به ناظر‌ها استفاده می‌کنند. کارت‌های رابط شبکه فیزیکی را می‌توان به سوئیچهای مجازی متصل کرد. کارت‌های رابط شبکه فیزیکی توسط سوئیچهای مجازی به عنوان پورت‌های آپ لینک برای اتصال به سایر سوئیچهای مجازی یا سوئیچهای فیزیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. شکل ۳-۸۴، سوئیچهای مجازی A و B هر کدام دارای هشت پورت مجازی و چند کارت رابط شبکه فیزیکی هستند. سرور مجازی از طریق پورت‌های مجازی به سوئیچ مجازی متصل می‌شود. ارتباط بین سرور‌های مجازی A و B در سطح سوئیچ مجازی رخ می‌دهد. هیچ ترافیکی به کارت‌های رابط شبکه فیزیکی ارسال نمی‌شود. اگر هر یک از سرور‌های مجازی نیاز به ارتباط با سرور فیزیکی A یا سرور مجازی C داشته باشند، ترافیک باید از طریق کارت‌های رابط شبکه فیزیکی و سوئیچهای فیزیکی عبور کند.
سوئیچهای مجازی می‌توانند انواع مختلف کارت رابط شبکه فیزیکی متصل را داشته باشند. در شکل ۳-۸۴، سوئیچ مجازی A دارای 2 آپ لینک فیزیکی است. سوئیچ مجازی B دارای 4 آپ لینک فیزیکی است. بعضی از سوئیچهای مجازی تنها یک آپ لینک فیزیکی دارند و اصلا ندارند.
الگوهای مرتبط
- جابجایی بارکاری بین دو فوق ناظر
- دسترسی به سرور‌های مجازی خارجی
- خوشه بندی ناظر
- سوئیچهای مجازی متوازن
- نمونه‌های سرور مجازی با بار متوازن
- تجمیع واسط‌های شبکه
- جابه‌جایی بدون اختلال سرویس[۲]
- پیکربندی پایدار شبکه مجازی
- اتصال فیزیکی اضافی برای سرور‌های مجازی
- جداساز اتصال سرور مجازی
- اتصال NAT سرور مجازی
- اتصال سرور مجازی به میزبان[۳]
- جداساز سوئیچ مجازی
- زمان از کار افتادگی صفر