سرور مجازی
سرور مجازی نوعی نرمافزار مجازیسازی است که کپی یک سرور فیزیکی است. سرور مجازی بوسیله ارائه دهنده ابر برای اشتراک یک سرور فیزیکی به چندین مصرفکننده ابر با ایجاد نمونههای مجازی سرور استفاده میشود. شکل ۳-۸۱ سه سرور مجازی که بوسیله دو سرور فیزیکی میزبانی میشوند را نشان میدهد. تعداد نمونههایی که یک سرور فیزیکی میتواند به اشتراک بگذارد بستگی به ظرفیت آن دارد. نکته:کلمات سرور مجازی و ماشین مجازی به صورت مخفف (VM) در این کتاب استفاده میشوند.
مدیر زیرساخت مجازی(VIM) یک جزء زیرساختی است که سختافزار سرور را تعدیل میکند که موجب میشود نمونههای مجازی سرور از مناسب ترین سرورهای فیزیکی اساسی ایجاد شوند.
به عنوان یک مکانیزم مهم، سرور مجازی اساسی ترین بلوکهای محیطهای ابری را نمایش میدهد. هر سرور تعداد متعددی منابع IT، راه حلهای مبتنی بر ابر، و مکانیزمهای مختلف دیگر ابر را میزبانی کند.
مصرفکننده ابر که سرورهای مجازی را نصب یا اجاره میکنند میتوانند این محیطها را به طور مستقل از مصرفکنندگان ابری دیگر که ممکن است از سرورهای مجازی که تحت همان سرور فیزیکی میزبانی میشوند شخصیسازی کنند. شکل ۳-۸۲ سرور مجازی را نشان میدهد که سرویس ابری که بوسیله مصرفکننده سرویس B قابل دسترسی است را میزبانی میکند، در حالی که مصرفکننده سرویس ابری A به طور مستقیم به سرور مجازی برای مقاصد مدیریتی دسترسی دارد.