امضای دیجیتال
مکانیزم امضای دیجیتال به معنی ارائه اصالت و یکپارچگی داده‌ها از طریق احراز هویت بصورتی غیرقابل انکار. می‌باشد که موجب می‌شود در صورتی که پیام هر گونه تغییرات غیرقانونی را تجربه کند، نامعتبر شود. امضای دیجیتال گواهی می‌دهد که پیام دریافتی همانند همان پیامی است که بوسیله فرستنده حقیقی ایجاد شده است.
در ایجاد یک امضای دیجیتال از هشینگ[۱] و رمزگذاری نامتقارن استفاده می‌شود که در اصل به عنوان خلاصه ی پیام وجود دارد که توسط یک کلید خصوصی رمزگذاری شده و به پیام اصلی ضمیمه شده است. گیرنده با استفاده از کلید عمومی مربوطه امضا را اعتبار سنجی و برای رمزگشایی هش رمزگذاری شده امضای دیجیتال ،استفاده می‌کند و خلاصه ی پیام را ایجاد می‌کند. مکانیزم هشینگ بر روی پیام اصلی اعمال می‌شود تا خلاصه ی پیام را ایجاد کند. نتایج یکسان از دو فرآیند مختلف نشان می‌دهد که پیام یکپارچگی خود را حفظ کرده است.
مکانیسم امضای دیجیتالی به کاهش واسطه مخرب، کاهش مجوز ناکافی و کاهش همپوشانی تهدیدات امنیتی مرز قابل اطمینان کمک می‌کند (شکل ۳-۲۵).
الگوهای مرتبط
- حفاظت از سرقت ترافیک ابری[۲]
- محافظت از ناظر[۳]
- ارتباط امن برای ماشین‌های مجازی مقیاسپذیر[۴]
- سرویس صدور گواهینامه ی امن
- پلت‌فرم BIOS قابل اعتماد [۵]