دیسک مجازی
دیسک مجازی یک نوع خاصی از مکانیزم دستگاه ذخیرهسازی ابری است که به صورت یک فایل یا مجموعهای از فایلهایی که به قسمتهای کوچکتر تقسیم شدهاند وجود دارد که دیسک سخت سرور مجازی را نشان میدهد. یک دیسک مجازی ترکیبی از دیسک سخت است که قبل یا بعد از ایجاد یک سرور مجازی به آن اختصاص داده میشود.
هر دیسک مجازی در یک فایل، یا مجموعهای از فایلها، به فرمتی که توسط ناظرها پشتیبانی شود، ذخیره میشود. فایلهای دیسک سخت مجازی میتوانند به بخشهای کوچکتری تقسیم شوند. گر چه تقسیم فایلها، فرایند جابهجایی فایلهای سرور مجازی را افزایش میدهد، اما بر عملکرد سرور مجازی اثر منفی میگذارد.
شکل ۳-۷۴ سه سرور مجازی را نشان میدهد، که هر کدام دارای دو هارد دیسک مجازی هستند. هارد دیسک تک فایل برای VM A استفاده میشود، دیسکهای سخت بر روی VM B تقسیم میشود و مخلوطی از هر دو به VM C اعمال میشود. به این نکته توجه شود:
- VM A و B VM سرورهای مجازی هستند. اما VM C یک سرور مجازی نیست. اما بین سرورهای مجازی مشترک است.
- (*) نشاندهنده ی قالب فایلهای دیسک مجازی است که توسط ناظر تعیین میشود.
- برای این مثال توالی عددی اجباری است. ناظر ممکن است از فرمتهای نامگذاری فایل مختلفی پشتیبانی کند.
- تقسیم کردن دیسکها ممکن است مسائل مربوط به عملکرد ایجاد کند و برای دیسکهای بزرگتر پیشنهاد نمیشود.
VM A دو دیسک سخت دارد که به صورت یک فایل ذخیره شده است.
VM B دو دیسک سخت دارد. یکی به صورت یک فایل ذخیره شده و دیگری به صورت یک دیسک تقسیم شده قرار دارد.
VM C دو دیسک سخت دارد که به صورت دیسکهای تقسیم شده قرار دارند.
الگوهای ترکیبی:
- جابجایی بارکاری بین دو فوق ناظر
- تقسیم دیسک مجازی[۱]
- زمان از کار افتادگی صفر
- Virtual Disk Splittung ↩