شبکهٔ مجازی

شبکه مجازی ترکیبی از سوئیچهای مجازی و آپ لینک‌های آن‌ها به یک شبکه فیزیکی است که محیط شبکه را جداسازی می‌کند. شبکه مجازی حداقل به یک آپ لینک فیزیکی و یک سوئیچ مجازی نیاز دارد، گرچه می‌تواند سوئیچهای مجازی بیشتری داشته باشد.

شبکه‌های مجازی برای مدیریت ارتباطات و ترافیک بین سرور‌های مجازی و شبکه فیزیکی استفاده می‌شود. برخی از ویژگیها و محدودیت‌های شبکه‌های مجازی و سوئیچهای مجازی توسط ناظر تعیین می‌شود.

همانطور که در شکل ۳-۷۷ نشان داده شده است، میزبان دارای 6 NIC فیزیکی متصل به سوئیچ فیزیکی مشترک است. سوئیچ مجازی A با 2 NIC، سوئیچ مجازی Bبدون NIC و سوئیچ مجازی C با 2 NIC ایجاد شد. سیاست‌های شبکه بعضی از VM ها را مجبور می‌کند که به 3 سوئیچ مجازی مستقل وصل شوند. شبکه مجازی شامل سوئیچ مجازی A، سوئیچ مجازی B، سوئیچ مجازی C و 6 آپ لینک است.

الگوهای مرتبط

• جابجایی بارکاری بین دو فوق ناظر
• جداسازی ذخیره‌ساز IP
• اتصال NAT سرور مجازی
• جداسازی سوئیچ مجازی
• زمان از کار افتادگی صفر