سیستم مدیریت از راه دور
مکانیزم سیستم مدیریت از راه دور ابزار‌های و رابط‌های کاربری برای مدیران خارجی منابع ابر ارائه می‌دهد تا منابع IT مبتنی بر ابر را مدیریت و تنظیمات کنند. اساسا به عنوان پرتالی برای دستیابی به ویژگیهای مدیریت و اداره سیستم‌های اصلی، شامل مدیریت منبع، مدیریت SLA، مدیریت صورتحساب، و سیستم‌های مدیریت حسابرسی است(شکل ۳-۵۰).
سیستم مدیریت از راه دور در درجه اول از طریق ارائه دهنده ابر توسعه و سلیقه‌ای می‌شود تا به هر یک از مصرفکنندگان ابر، سطحی از کنترل مدیریتی بر روی منابع IT که به آن‌ها اجازه داده شده را دهد. سطح کنترل مدیریتی بستگی به موارد زیر دارد :
- نوع محصول ابری یا مدل تحویل ابر ی که مشتری ابر از ارائه دهنده ابر دریافت می‌کند.
- سطح کنترلدسترسی که بوسیله ارائه دهنده ابر به مصرفکننده ابر اعطا می‌شود.
- بیشتر وابسته به نوع سیستم مدیریت اصلی که سیستم مدیریت از راه دور با آن در ارتباط است.
وظایفی که به طور معمول از طریق مصرفکنندگان ابر بوسیله یک کنسول مدیریت از راه دور انجام می‌شود شامل:
- پیکر بندی و تنظیم سرویس‌های ابری
- تأمین منابع IT برای سرویس‌های ابری به محض تقاضا
- نظارت موقعیت، استفاده و عملکرد سرویس ابری
- کنترل QoS و اجرای SLA
- مدیریت هزینه‌های ابر و هزینه‌های استفاده
- مدیریت کاربرای شرکت‌های بزرگ، امنیت اطلاعات کاربری، اجازه، کنترل دستیابی
- ردیابی دسترسی و دسترسی خارجی به سرویس‌های اجاره‌ای
- برنامه ریزی و ارزیابی تأمین منابع IT
- برنامه ریزی ظرفیت
سیستم مدیریت از راه دور به طور معمول یک API را نشان می‌دهد تا مصرفکننده ابر را قادر سازد برنامه‌های کاربردی که می‌تواند وظایف مدیریتی خاصی را اتوماتیک کند یا به آن‌ها اجازه می‌دهد تا رابط کاربری شخصی توسعه دهند. گزینه ی دیگر که خصوصا برای مصرفکننده ابر جالب است این است که می‌توانند به طور متمرکز منابع IT مبتنی بر ابر را به محض تقاضا از طریق یک کنسول مدیریت کنند. شکل ۳-۵۱ یک محیط مدیریت منبع که هم بوسیله برنامه نویسی و هم به طور مستقیم قابل دسترس است را نشان می‌دهد.
در حالی که رابط کاربری که بوسیله سیستم مدیریت از راه دور ارائه می‌شود تمایل دارد که مختص ارائه دهنده ابر باشد، اولویتی میان مصرفکنندگان ابر برای کار با سیستم مدیریت از راه دور که API های استاندارد ارائه می‌دهد وجود دارد. که به یک مشتری ابر اجازه می‌دهد برای ایجاد از ابتدا تا انتهای کنسولی برای خودش با دانش قبلی سرمایه‌گذاری کند که درصورتی که قصد انتقال به ارائه دهنده ابر دیگری که از همین API استاندارد پشتیبانی می‌کند برود، بتواند از این کنسول استقاده مجدد کند. به علاوه، مصرفکننده ابر در صورتی که علاقه مند به اجاره و مدیریت منابع IT از چندین ارائه دهنده ابر باشد قادر است API های استاندارد بیشتری را به کار ببرد (شکل ۳-۵۲).