آپ‌لینک فیزیکی
سرور‌های مجازی برای برقراری ارتباط با سرور‌های فیزیکی و مجازی که در خارج از سوئیچ مجازی شان میزبانی می‌شود از آپ لینک فیزیکی استفاده می‌کنند. این مسیر باید تضمین شود که قابل اعتماد است و هیچ وقت از کار نمی‌افتد. اگر بیش از یک NIC فیزیکی به سوئیچ مجازی متصل شود، یک اتصال فیزیکی اضافی برای افزایش مسیر در دسترس، می‌تواند اضافه گردد. پهنای باند یک پارامتر مهم دیگر است. زمانی که یک سوئیچ مجازی جهت اتصال به چندین سرور مجازی استفاده می‌شود، ترافیک خروجی در سرور‌های فیزیکی و مجازی که به یک سوئیچ مجازی متصل نیستند، باید از آپ لینک‌های فیزیکی عبور کنند. پهنای باند و ظرفیت آپ لینک‌های فیزیکی (NICs) در بین همه ی سرور‌های مجازی که به یک سوئیچ مجازی متصل هستند، به اشتراک گذاشته می‌شود.
NIC های فیزیکی که به یک سرور مجازی متصل شوند، زمانی که تقاضا و ترافیک افزایش یابد ممکن است تبدیل به تنگنا شوند و مسائلی نظیر تاخیر، تنزل عملکرد، کاهش بسته و نقض SLA حاصل شود.
انتخاب نوع صحیح آپ لینک فیزیکی بسیار مهم است زیرا سرور‌های فیزیکی تعداد محدودی پورت برای کارت شبکه‌های اضافی دارند. در شکل ۳-۴۵، سوئیچ مجازی A دو آپ لینک فیزیکی دارد که پهنای باند هر یک از آن‌ها GBps 10 است.، سوئیچ مجازی B هشت آپ لینک فیزیکی دارد که پهنای باند هر یک از آن‌ها GBps 1 است. سوئیچ مجازی B نسبت به سوئیچ مجازی A از پورت‌های آپ لینک‌های بیشتری استفاده می‌کند.
تعداد سرور‌های مجازی که می‌توانند در هر سرور فیزیکی میزبانی شوند، محدود است. این بدان معنی است که تعداد NIC ها که می‌توانند بر روی هر یک از سرور‌های فیزیکی نصب شوند نیز محدود است، که این سوال‌ها را مطرح می‌کند:
- چه تعداد NIC فیزیکی برای اتصال به هر سوئیچ مجازی نیاز است؟
- آیا می‌توان از مکانیزم‌های دیگر برای غلبه بر این محدودیت استفاده کرد؟
از آنجا که سوئیچهای مجازی از NIC های نصب شده در میزبان برای اتصال به خارج استفاده می‌کنند، میزبان ممکن است NIC ها را برای روش‌های دیگر ارتباط نیاز داشته باشد. با این حال، عملکرد NIC ها ممکن است برای برخی از این روش ارتباطات نامناسب باشد. این بدان معنی است که ممکن است نیاز به توسعه سایر راه حل‌ها برای ارائه برنامه‌های کاربردی و سرویس‌های ابری با ویژگیهای شبکه‌ای که مورد نیاز است باشند.
الگوهای مرتبط
- جابجایی بارکاری بین دو فوق ناظر[۱]
- دسترسی به سرور‌های مجازی خارجی[۲]
- سوئیچهای مجازی متوازن[۳]
- تجمیع واسط‌های شبکه
- پیکربندی پایدار شبکه مجازی[۴]
- اتصال فیزیکی اضافی برای سرور‌های مجازی[۵]
- جداساز اتصال سرور مجازی[۶]
- اتصال NAT سرور مجازی[۷]
- جداساز سوئیچ مجازی[۸]
- زمان از کار افتادگی صفر