متوازن‌کنندهٔ بار
رویکرد معمول به مقیاسپذیری افقی، متوازن کردن بار در میان دو یا چندین منبع IT است تا عملکرد و ظرفیت را به بیشتر از عملکرد و ظرفیتی که یک منبع IT می‌تواند ارائه دهد، افزایش دهد. مکانیزم متوازن‌کننده بار یک عامل زمان اجزا با منطق مرکزی مبتنی بر فرض مذکور است. به غیر از تقسیم ساده الگوریتم‌های کار(شکل ۳-۳۶) متوازن‌کننده بار می‌تواند طیف وسیعی از عمل توزیع بار زمان اجرای را انجام دهد نظیر:
- توزیع نامتقارن- ارسال بارهای بزرگتر به منابع IT با ظرفیت پردازشی بالاتر.
- اولویت دهی بارکاری-زمانبندی، صف بندی و توزیع بارکاری با توجه در سطح اولویتشان.
- توزیع آگاه از محتوا-توزیع درخواست‌ها به منابع مختلف IT که با توجه به محتویات هر درخواست صورت می‌گیرد.
متوازن‌کننده بار با مجموعه‌ای از قوانین عملکرد و کیفیت سرویس با هدف بهبود مصرف منابع IT، جلوگیری از سربار، و حداکثر کردن توان عملیاتی، برنامه ریزی و تنظیمات شده است. مکانیزم‌های متوازن‌کننده بار می‌توانند به عنوان :
- سوئیچ شبکه چندلایه
- وسیله سخت‌افزاری متوازن‌کننده بار اختصاصی
- سیستم مبتنی بر نرم‌افزار اختصاصی(معمولا در سیستم عامل سرور)
- عامل‌های سرویس(معمولا بوسیله نرم‌افزار مدیریت ابر کنترل می‌شود)
موجود باشند. متوازن‌کننده بار معمولا در مسیر ارتباطی میان منابع IT ایجاد‌کننده بارکاری و منابع IT که پردازش بارکاری را انجام می‌دهند، قرار دارد. این مکانیزم، می‌تواند به عنوان یک عامل مخفی، یا یک عامل جزئی است که منابع IT که بارکاری را نشان می‌دهند را از درخواست کنندگانشان مخفی یا دور می‌کند.